Chip en biometrie in
paspoort en ID-kaart
Invoering
biometrisch gechipte paspoorten en ID-kaarten in Nederland
Waarom
wordt biometrie in paspoorten en ID-kaarten opgenomen?
Is de RFID-chip in het paspoort
veilig?
Achtergrond
invoering biometrische gechipte paspoorten
Actie
tegen gechipte biometrische paspoorten en ID-kaarten en vóór alternatieven
Invoering biometrisch gechipte paspoorten en
ID-kaarten in Nederland
Op 26 augustus 2006 werden in Nederland nieuwe
biometrische-gechipte paspoorten en ID-bewijzen ingevoerd. Biometrisch betekent
dat er sindsdien meetbare lichaamskenmerken in de identiteitsbewijzen zijn
verwerkt.
Gechipt betekent dat de gegevens zijn opgeslagen in een RFID-chip waardoor de identiteit
van mensen op afstand gecontroleerd kan worden.
Het
Meldpunt Misbruik Identificatieplicht gebruikt ook de term persoonsbewijzen
omdat paspoorten en ID-kaarten, hoewel ze officieel reisdocumenten heten te
zijn, door de Wet op de Uitgebreide Identificatieplicht en andere maatregelen stilletjes omgevormd zijn tot algemene persoonsbewijzen
waar iedere burger vanaf 14 jaar over dient te beschikken.
Nadat in verschillende gemeentes in Nederland onder de naam
2Be or not 2Be, proeven waren genomen met het nieuw in te voeren
persoonsbewijs, werd dit op 26 augustus 2006 landelijk ingevoerd. Sinds die dag
worden alle persoonsbewijzen voorzien van de meetbare kenmerken van het
gezicht. Het document bevat namelijk sindsdien een foto van de houder die
voldoet aan de nieuwe
pasfoto voorwaarden om de meetbare gezichtskenmerken van de houder
statistisch vast te leggen. Bovendien moet sinds die datum ook van
bijgeschreven kinderen een pasfoto in het paspoort worden opgenomen.
De gelaatscan heeft een foutmarge van 10 tot 25 %. Het
gezicht kan in een paar jaar tijd wezenlijk veranderen waardoor de persoon door
het systeem niet meer wordt herkend.
De gegevens zijn opgeslagen in een onzichtbare RFID-chip in
het document. De gegevens kunnen daardoor op afstand worden uitgelezen, ook
zonder dat de houder van het identiteitsbewijs daar weet van heeft. Hoewel de
gegevens versleuteld zijn is dit systeem allesbehalve veilig en is het bewijs
al geleverd dat de gegevens zowel uitgelezen als gekopieerd
en veranderd kunnen worden. De gegevens worden tevens digitaal opgeslagen in de
gemeentelijke administratie (GBA) en kunnen online worden opgevraagd.
Aan de invoering van
de nieuwe persoonsbewijzen is door de overheid nauwelijks ruchtbaarheid gegeven. De regering stelde zich op het
standpunt dat de voorlichting een taak van de gemeentes zou zijn omdat de
documenten via de gemeentelijke afdeling Burgerzaken worden uitgegeven. De
gemeentes vonden dat het Rijk zelf voor voorlichting diende te zorgen omdat zij
landelijk de nieuwe voorschriften invoerde. En zo gebeurde het dat niemand zich
geroepen voelde om tijdig de bevolking te informeren over de ingrijpende
omvorming van de identiteitsbewijzen.
Tot de daadwerkelijke invoering waren er geen folders of
ander voorlichtingsmateriaal beschikbaar. Toen uiteindelijk de individuele
gemeentes op hun eigen houtje toch met folders kwamen bleek aan daadwerkelijke
voorlichting nogal wat te schorten. Het Meldpunt Misbruik Identificatieplicht
heeft met name het gemeentebestuur van Utrecht erop aangesproken dat in de
voorlichting nergens vermeld werd dat de documenten van een chip werden
voorzien en dat de folders deden voorkomen of de voornaamste verandering zou
zijn dat de tarieven in de maand januari verhoogd waren. Het
voorlichtingsmateriaal van het Rijk beperkte zich voornamelijk tot de
uitleg over de nieuwe pasfoto
voorschriften.
Niet alleen gewone mensen, maar ook veel gemeenteambtenaren
die op Burgerzaken de paspoorten en ID-kaarten uitgeven, bleken geen notie te
hebben van de veranderingen in de nieuwe identiteitsbewijzen. Laat staan van de
consequenties die dat heeft. Parlementariërs die voor de invoering stemden
wisten soms niet eens wat biometrie betekent en nog in 2007 spraken wij in den
Haag een hoge ambtenaar, verantwoordelijk voor de voorbereiding van Het Burger
Service Nummer, die beweerde dat de ‘paspoort- deskundigen’ op het ministerie
hem verzekerd hadden dat de chip in het persoonsbewijs niet op afstand
uitleesbaar was.
Medewerkers van het Meldpunt hebben zich ingespannen om de
regering te bewegen de gechipte biopaspoorten en ID-kaarten niet in te voeren.
We schreven brieven aan de koningin,
de minister president, aan minister Remkes van Binnenlandse
Zaken en de Tweede
Kamer, maar zonder resultaat.
Vervolgens hebben we ons de blaren op de tong
gepraat om zoveel mogelijk mensen op de hoogte te stellen en mensen op te
roepen om mee te doen aan de
actie ‘’ wij dragen niet’. Een actie die opriep om nog vóór 26 augustus een
nieuw document te gaan halen zodat men, tot dat dit verloopt, 5 jaar respijt
heeft om te bewerkstelligen dat er een status voor bezwaarden tegen
biometrische en/of gechipte persoonsbewijzen komt.
Uit al onze contacten bleek dat de meeste mensen geen besef
hadden van wat biometrie is, wat RFIDchips zijn en dat gegevens van gechipte
documenten op afstand uitgelezen kunnen worden zonder dat iemand daar erg in
heeft. Bijna niemand bleek te beseffen dat de pasfoto’s voortaan recht van
voren moesten worden genomen ( zonder dat de oren bedekt mogen worden en met
een verbod op lachen) omdat de opgeslagen scan van de foto anders niet geschikt
is om te koppelen aan gezichtherkennende camerasystemen. Tot op de dag van
vandaag stellen we vast dat velen in onwetend zijn over deze zaken en dat we
regelmatig geconfronteerd worden met mensen die het domweg niet kunnen geloven.
Waarom worden biometrische kenmerken
in het paspoort opgenomen?
Na de terroristische aanslagen in de VS zijn de
grenscontroles verscherpt en heeft de Amerikaanse regering een uitgebreid
pakket veiligheidsmaatregelen afgekondigd. Bij aankomst in de VS moet iedereen
zich biometrisch laten registreren, er worden van iedere reiziger
vingerafdrukken genomen en er wordt een scan van het gezicht gemaakt. Deze
gegevens worden met persoonlijke gegevens, zoals naam en paspoortnummer, in een
database opgeslagen, opdat de autoriteiten iedereen die het land verlaat, of opnieuw
via een officiële grenspost de VS binnenkomt, ook zonder paspoort zal kunnen
herkennen. De Amerikaanse autoriteiten eisen bovendien van ieder bevriend land,
waaronder ook Nederland, dat er biometrische kenmerken in het paspoort worden
opgenomen. Voor landen die nog geen biometrisch paspoort hebben, geldt een
visumplicht.
Ook andere landen, zoals Japan en Saoedi Arabië, begonnen
met het registreren van vingerafdrukken van binnenkomende reizigers.
Groot-Brittannië wil een grootschalig biometrisch grenscontrolesysteem bouwen,
vergelijkbaar met het Amerikaanse systeem, het US visit program en de EU nam in 2004 het besluit vingerafdrukken in visa
op te nemen.
Er wordt wel eens gesteld dat het biometrische paspoort
louter het gevolg is van de eisen van Amerika, maar de meeste Europese landen,
waaronder ook Nederland, werkten al veel langer aan de ontwikkeling van een
biometrisch paspoort met het doel om de fraudebestendigheid te verbeteren. Na
elf september 2001 werd de oorspronkelijke doelstelling ‘fraudebestrijding’
vervangen door ‘terrorismebestrijding’.
Is de RFID-chip in het
paspoort veilig?
Alles wat door de mens wordt gemaakt kan ook worden
nagemaakt dus ook gechipte biometrische paspoorten!
De RFID (Radio Frequency IDentification)-chip is een plaatje
waarop de persoonlijke gegevens zijn opgeslagen en is tevens een zendertje wat
bij controle wordt geactiveerd om zijn gegevens te gaan uitzenden.
Kwaadwillenden kunnen het signaal, met uitleesapparatuur van een paar tientjes,
opvangen en kopiëren of simpelweg vaststellen uit welke broekzak het document
gestolen kan worden. Hoewel de gegevens via cryptologie versleuteld zijn biedt
de beveiliging van de gegevens ook geen afdoende bescherming tegen misbruik. De
versleuteling valt te ontcijferen en te decoderen en bovendien is het voor
misbruik niet eens altijd nodig om het signaal te kunnen ontcijferen als men
weet welk signaal bij welke persoon hoort. Het
gebruik van zendsignalen voor de controle voor onze paspoorten en ID-kaarten is
derhalve volgens velen principieel onveilig. Dat er bovendien voor gekozen
is om de contactloze variant van de RFID-chip toe te passen maakt het gevaar
extra groot.
We worden namelijk door de toepassing van de chip in ons
identiteitsbewijs op afstand meetbaar en volgbaar, zonder dat we zelf enige
notie hebben door wie we worden gecontroleerd en wat er met die gegevens
gebeurt. En het kraken, kopieën en manipuleren van passen is uiteraard ook
makkelijker als men niet met uitleesapparatuur hoeft te knoeien om gegevens te
kunnen onderscheppen omdat ze simpelweg uit de lucht zijn op te vangen.
Of het zendsignaal ook op grote
afstand kan worden opgevangen is nog weinig over bekend. De geschatte afstand
waarop dit nu mogelijk is, is ongeveer
Een afstand van acht meter is ook
voldoende voor controle op straat of in winkelcentra en dergelijke, waardoor
het mogelijk wordt iemands gangen na te gaan. Voor de politie wordt het heel
makkelijk om met een kleine ontvanger mensen die een gechipt persoonsbewijs bij
zich hebben, te identificeren zonder dat zij dit merken. De gevaren blijven zo niet beperkt tot die van identiteitsdiefstal via
de mogelijkheden die het opvangen van gegevens door onbevoegde personen biedt. Het schept ook mogelijkheden
voor foutief of frauduleus gebruik van de persoonsgegevens door personen of
instanties die officieel bevoegd zijn de identiteitsbewijzen, in bepaalde
gevallen, te mogen controleren.
Als bijvoorbeeld agenten op straat
worden uitgerust met uitleesapparatuur kan vervolgens niemand meer controleren
of zij, die in geval van een strafbaar feit bevoegd zijn om inzage te krijgen
in het identiteitsbewijs, niet lukraak gegevens over volstrekt onschuldige
personen gaan vastleggen in politie-en justitieregisters. Niemand kan, in geval
het kabinet de recente voorstellen voor het wijzigen van de Paspoortwet
en de
ID-plichtwetgeving doordrukt, meer voorkomen dat door opsporingsambtenaren,
zonder dat men het merkt, buiten de wet om èn zonder dat er enige controle op
mogelijk is, van iedereen kan worden vastgelegd waar men zich op enig moment
bevindt of in wiens gezelschap. En dat geldt ook voor instanties als banken,
ziekenhuizen of verhuurbedrijven die in bepaalde gevallen inzage in
identiteitsbewijzen verlangen en derhalve over uitleesapparatuur moeten kunnen
of zullen willen beschikken.
Aluminiumfolie houdt het
radio-signaal tegen. Door paspoorten in aluminiumfolie, of portefeuilles met
een speciale beschermende laag te bewaren, wordt het gevaar dat je gegevens op
afstand uitgelezen worden iets verminderd. Maar om diefstal van je
persoonsgegevens te voorkomen is het natuurlijk veiliger om geen RFID
identiteitsbewijs te hebben. Zolang de wet, zoals tot op heden formeel het
geval is, ons niet verplicht om een identiteitsbewijs bij ons te dragen is het uiteraard veiliger om het
niet mee te nemen maar veilig op te bergen, als je het niet nodig hebt maar we
roepen iedereen op om van de regering een alternatief voor het RFID-paspoort te
eisen.
Over de waarschuwingen en bewijzen
van de onveiligheid van RFID-technologie in paspoorten en ID-kaarten
verzamelden we het volgende overzicht:
In januari 2006
waarschuwde, de baas van de Amerikaanse paspoorten, Frank Moss
onlangs tijdens een klein congres met internationale experts op het gebied van
elektronische paspoorten in de Beurs van Berlage in Amsterdam tegen de
elektronische paspoortplannen.
‘Paspoort
al gekraakt’- nieuwsberichten begin augustus 2006, bleken de invoering van
de gechipte bio-paspoorten en ID-kaarten op 26-8-2006 niet in de weg te staan.
Onderzoekers van de Universiteit Leuven (Louvain-la-Neuve)
maakten op 14
juni 2007 bekend dat het voor hackers en kwaadwillenden een koud kunstje is
om de beveiliging van de nieuwe Belgische biometrische paspoorten te kraken. Desgevraagd achten zij het technisch beslist ook mogelijk om ook het
Nederlandse paspoort te kraken.
Op 28
december 2007 demonstreerden hackers op het Chaos Computer Congres in
Berlijn hoe ze de geheime code van de Mifare-chip hadden gekraakt. Dat de
beveiliging van deze RFID-chip is gebroken heeft enorme gevolgen omdat er al 2
miljard stuks van de bewuste chip in omloop zijn. Zo zijn er in Nederland al
2 miljoen in gebruik in OV-chipkaarten, toegangspasjes van
overheidsgebouwen, particuliere bedrijven en autosleutels. De chip bleek met
eenvoudige middelen te kraken en gekopieerd te kunnen worden, waarna de toegang
tot alle persoonlijke gegevens van de kaart, met goedkope uitleesapparatuur,
voor iedereen uitleesbaar is te maken en eventueel ook gemanipuleerd kan worden.
Voor de paspoorten en ID-kaarten wordt weliswaar gebruik
gemaakt van de duurdere en beter beveiligde SMART MX chip maar deze werkt op
basis van dezelfde RFID-technologie. Een
technologie die principieel onveilig is. Dat is niet enkel onze mening,
maar wordt ook toegegeven door de fabrikant SDU
Identification te Haarlem, waar
men bevestigt dat het slechts een kwestie van tijd is dat ook deze chip
gekraakt wordt en dat het, hoewel zeer tijdrovend, in principe mogelijk is om
de versleuteling van de code, die toegang geeft tot de achterliggende gegevens,
te decoderen.
Dat de verantwoordelijk minister van Binnenlandse Zaken en
het Nationaal
Bureau voor Verbindingsbeveiliging op 12
maart 2008 nog ten onrechte beweren dat er voor de paspoorten en ID-kaarten
van een andere technologie gebruik wordt gemaakt, maakt duidelijk hoezeer het
bij de overheid ontbreekt aan expertise om over toepassing van nieuwe
technologieën goede beslissingen te nemen.
Het Meldpunt schreef hierover op 3
april 2008 aan minister ter Horst en de Tweede
Kamer waarin we stellen dat de recente chip-kraak-ontwikkelingen ons
wederom stalen in onze overtuiging dat mensen die, o.a. uit
veiligheidsoverwegingen, geen gechipte biometrische paspoorten of ID-kaarten
accepteren terecht de regering verzoeken om de mogelijkheid van een alternatief
te bieden.
Op
8 april maakte de Radboud universiteit bekend dat de beveiliging van het
paspoort makkelijk kan worden omzeild om met goedkope uitleesapparatuur stiekem
te kunnen vaststellen welke nationaliteit iemand heeft en waar zij of zij het
document bij zich draagt. Voor dieven handige informatie, maar ook interessant
voor figuren, organisaties of naties die mensen van bepaalde nationaliteiten
dwars willen zitten. Trouw
kopt:, na OV-chip nu ook lek in paspoort’, de Volkskrant:’Chip
in paspoort geeft nationaliteit simpel prijs’.
Achtergrond invoering biometrische gechipte paspoorten
In 1999 verscheen het rapport At face value
van de Registratiekamer (nu College Bescherming Persoonsgegevens) over
biometrie als beveiligingsmethode. Men signaleerde dat er geen adequate
wetgeving was waaronder deze ontwikkelingen vielen en stelde vast dat het
vastleggen van lichaamskenmerken van mensen, naast de voordelen ook grote
gevaren met zich meebracht.
Publicist Jaap Spaans kaartte in een brief aan minister van
Boxtel prompt de problemen aan die de moderne identificatie middelen als
biometrie en chipimplantatie opleveren voor mensen die hier vanuit hun levensbeschouwing bezwaar tegen hebben.
Hij kreeg van de minister en van parlementsleden van diverse
partijen, waaronder VVD en PvdA, de verzekering dat er rekening zou worden
gehouden met mensen die weigeren een of meer unieke lichaamskenmerken te laten
registreren. Hem werd verzekerd dat er zorgvuldig zou worden omgegaan met
mensen, die hierdoor niet alleen het reizen zouden moeten opgeven, maar ook
uitgesloten dreigden te raken van het binnenlandse economische- en sociale
verkeer.
Na de aanslagen in New York op 9-11- 2001 was het politieke
klimaat echter in één klap radicaal veranderd en moest alles wijken voor de
‘War on Terror’. De, al dan niet vermeende, terreurdreiging zorgde ervoor dat
ieder argument om het recht op privacy te beschermen als lastig of zelfs
verdacht terzijde werd geschoven. Privacy was ondergeschikt geworden aan
terrorismebestrijding, zo luidde het standpunt van het ministerie van
Binnenlandse Zaken.
Tien dagen na de aanslagen werd de ministeriële stuurgroep
Terrorismebestrijding en Veiligheid opgericht, en binnen de kortste keren had
die een
Actieplan
Terrorismebestrijding en Veiligheid met 43 actiepunten klaarliggen. Een pakket
maatregelen op het gebied van inlichtingendiensten, bewaking en beveiliging,
visumbeleid, vreemdelingentoezicht, biometrie, internationale verdragen,
financieel verkeer, en onderscheppen van telecommunicatie en e-mail verkeer. De
‘noodtoestand’ zorgde ervoor dat al deze plannen, die al op het wensenlijstje
stonden van het CDA en de VVD, onmiddellijk uit de kast konden worden gehaald en
zonder enig maatschappelijk
debat in uitvoering werden genomen.
Het CDA weigert tot op de dag van vandaag om te praten over
de consequenties van biometrische controle en de VVD kan het allemaal, met het
oog op economisch profijt wat van de nieuwe registratie en controlemarkt
verwacht wordt, niet ver genoeg gaan.
Beide partijen manoeuvreerden het, in de Nederlandse
politiek toch altijd weer precaire onderwerp van nieuwe paspoorten, behendig
onder de verantwoordelijkheid van D’66. In de persoon van Thom de Graaf, die
zich minister mocht noemen van een soort subdepartement van Binnenlandse Zaken,
voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties kreeg D’66 de
verantwoordelijkheid en werd er voor zorggedragen dat er geen financiële
middelen waren om alternatieven te ontwikkelen voor gewetensbezwaarden.
Een en ander is na te lezen in het artikel van kleintje muurkrant nr337
en in de
briefwisseling die J. Spaans publiceerde.
We kunnen stellen dat de invoering van de gechipte bio-
identiteitsbewijzen op ondemocratische wijze is doorgedreven door het kabinet
Balkenende. Waarschuwingen
over de bezwaren en de gevaren werden in de windgeslagen. Het paspoort moest en
zou er komen en wie bezwaar maakte werd afgescheept met dooddoeners dat het
noodzakelijk was vanwege terrorismedreiging en verplicht zou zijn door de VS en
de EU.
Wegens
alle persoonswisselingen in de kabinetten
Balkenende was inmiddels Minister Nicolaï (VVD) de verantwoordelijke
minister toen de gechipte bio-identiteitsbewijzen werden ingevoerd. Toen hij
het eerste
exemplaar kreeg uitgereikt wilde hij
niet op de bezwaren tegen dit document ingaan.
Na de eerste chaotische weken waarin de commotie
voornamelijk ging over de idiote toestanden rond de nieuwe pasfoto’s, werd het
probleem, van mensen die bezwaar hebben tegen het opslaan van
lichaamskenmerken, toch aan de orde gesteld in de Tweede Kamer.
We citeren kamerlid Slob (Christen Unie): “Ik heb de indruk dat deze groep
burgers geen positie heeft. De trein rijdt door, er komen steeds meer
identificatiemogelijkheden. Het is voor deze groep mensen heel moeilijk om
weerklank te krijgen voor de bezwaren die zij hebben en er worden geen pogingen
gedaan om eventueel keuzemogelijkheden voor deze personen te creëren. Mensen
die bijvoorbeeld bezwaar hebben tegen een biometrisch paspoort kunnen straks
het land niet meer uit. Dat heeft enorme gevolgen voor mensen. De overheid moet
zich hier rekenschap van geven en bezien op welke wijze aan gewetensbezwaren
tegemoet kan worden gekomen”.
De parlementariër diende een motie
in om erop aan te dringen dat er een onderzoek naar mogelijke alternatieven zou
komen. D66. PvdA, SGP, mevr. Oudenallen ondersteunden de motie maar de christen
democraten vonden het niet belangrijk om de groep bezwaarden te ontzien. Wegens
het ontbreken van steun van het CDA werd de motie niet aangenomen. Dat het CDA
deze groep mensen negeert is op grond van hun christelijke
geloofsovertuiging onbegrijpelijk, zo constateerde Slob. Nederlanders met
(gewetens)bezwaar tegen de registratie van biometrische gegevens kunnen na 26
augustus 2006 op dit moment geen alternatief paspoort krijgen. Dat betekent dat
mensen die het weigeren te accepteren niet alleen niet meer naar het buitenland
kunnen reizen maar ook geen arbeidscontract mogen afsluiten, geen uitkering
kunnen ontvangen, niet meer in een ziekenhuis mogen worden behandeld - tenzij
ze op sterven na dood zijn - en de kans lopen dat ze worden gearresteerd als ze
één stap buiten de deur zetten.
Dit brengt in christelijke kringen de discussie op gang of
men zich, gezien de excessieve gevolgen, volgens richtlijnen uit de Bijbel
zich niet zou moeten verlaten op “Romeinen 13’ maar zich zou moeten verzetten
tegen het beleid van de overheid.( Daniël 6, Openbaringen 13)
Toekomstplannen voor het
identificatiebewijs
- Het is de bedoeling dat per 1 januari 2009, doch uiterlijk
28-6-2009, op ieder identiteitsbewijs ook twee
computer uitleesbare vingerafdrukken worden opgenomen. Dit besluit hebben
de Europese ministers in december 2004 genomen, onder druk van toenmalig
minister Verdonk toen zij als voorzitster van de EU ministerraad dreigde te
gaan dwarsliggen met haar vreemdelingenbeleid als men dit niet zou toevoegen
aan de biometrische registratie. Volgens
de richtlijnen van de ICAO, de Internationale Civiele Luchtvaart Organisatie,
was alleen de opslag van de gelaatscan voor gezichtsherkenning verplicht. Het
is niet waar dat de vingerafdrukken een eis waren van de ICAO, zoals op de site
van het ministerie van Binnenlandse Zaken wordt beweerd. Onder voorzitterschap
van Nederland( Verdonk) hebben de Europese ministers zelf de opname van
vingerafdrukken aan het oorspronkelijke wetsontwerp toegevoegd. Dit is
vastgelegd in de verordening Betreffende normen voor de veiligheidskenmerken
van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en
reisdocumenten (EG nr 2252/2004 van 29 december 2004.)
- Op iets langere termijn zou ook het DNA-profiel van
iedereen kunnen worden toegevoegd. Officieel is hiertoe nog niet besloten, maar
er wordt hard gewerkt aan het vullen van de DNAdata-bank, waarna ook deze
uitbreiding een kwestie is van handig wetgeving oprekken door de voorstanders
van het DNA-paspoort ( zoals het in de wandelgangen al genoemd
wordt)
voor
recente groeicijfers DNA databank
Zie Nederlands Forensisch Instituut (NFI) DNAsporen.nl
- De gezichtsscan wordt tot op heden gemaakt van een
fotografische opname van het gezicht. In de toekomst wil men de opslag van de scan verbeteren door life
opnames direct te digitaliseren. In juni 2007 probeerde het kabinet dit te
regelen met het besluit uitsluitend
pasfoto’s toe te staan die door gemeenteambtenaren worden gemaakt . Hiermee
dacht men twee vliegen in één klap te slaan omdat de tussenschakel, het
inscannen van de pasfoto’s, zou worden overgeslagen en men tegelijkertijd,
zonder dat het zou opvallen, alvast de opleiding van gemeenteambtenaren voor
het maken van vingerafdrukken kon opstarten. Het kabinet vermeldde niet de ware
reden van het besluit maar presenteerde het als een service voor de burger. Die
vlieger ging niet op omdat de vakfotografen zich bedonderd voelden. Zij lieten
zich niet ongestraft hun inkomsten afpakken onder het beledigende voorwendsel
dat ze geen goede pasfoto’s zouden kunnen leveren. In november 2007 bleek dat
het afschaffen
van foto’s (voorlopig?) niet doorgaat, maar met het rechtstreeks digitaal
opslaan van gezichtsopnamen door gemeenteambtenaren wordt wel een aanvang
gemaakt.
- De volgende ontwikkeling is dat men driedimensionale (D3)
opslag van de gezichtsscan wil realiseren, waardoor mensen nauwkeuriger
door camera’s kunnen worden herkend.
- De cijfercombinatie, die nu het sociaal-fiscale nummer
vormt, wordt uitgebreid naar het Burger Service Nummer.
Een uniek persoonsnummer wat toegang geeft tot alle gegevens van de overheid
over iedere burger. Dit nummer, wat officieel uitsluitend zou worden ingevoerd
voor het contact tussen de overheid en de burger, gaat met toestemming van de
regering, echter ook door het bedrijfsleven gebruikt worden.
- Het is de bedoeling om ook van het rijbewijs een biometrisch gechipt document te maken. De Europese
Commissie wil, als onderdeel van een programma om het goederentransport over de
Europese wegen te vergroten, alle soorten rijbewijzen binnen de EU vervangen
door een nieuw uniform rijbewijs met biometrie.
- Voorts zijn het CDA en de VVD, ondanks de bekende gevaren
van centrale opslag, voorstander van het instellen van één centrale databank. Zodat alle gegevens die nu nog onder
verantwoordelijkheid van de Gemeentelijke Basis Administraties (GBA’s) vallen,
allemaal in één gigantisch nationaal datapakhuis worden opgeslagen.
- Gezien de schaal waarop momenteel al gebruik wordt gemaakt
van implanteerbare chips voor dieren en ter ere van medische-, bewakings- en pret-doeleinden
bij mensen, is heel wel denkbaar dat men zich, al binnen niet al te lange tijd,
met geïmplanteerde chips in
plaats van met identificatie documenten zal laten identificeren.
Als mensen op tijd tegen het verplicht implanteren in verzet
komen is het technisch een fluitje van een cent om deze Verichip, desnoods
zonder dat mensen het merken, in te spuiten. In de wereld van de farmacie, de technologie en de ‘veiligheidsindustrie’
wordt al openlijk gesproken over hoe de overheid dit buiten democratische
besluitvorming om, kan verplichten. Een eenvoudige ramp voldoet om de
noodtoestand te kunnen uitroepen en over te gaan tot het massaal inenten van de
bevolking tegen ziektes. De identificatiechip kan dan, op bevel van een
bewindspersoon, gelijk mee ingespoten worden. De lobby van de RFID voorstanders
praat hier zonder gene over en komt er openlijk voor uit dat men alle goederen,
alle dieren en alle mensen ter wereld van een identificatiechip wil voorzien.
Wie zich een beetje in deze ontwikkelingen verdiept komt tot
de verbijsterende ontdekking dat deze ontwikkelingen geen verre
toekomstscenario’s zijn maar al voor de komende paar jaren op stapel staan.
Acties
- Nederlandse actie ‘geen
biometrie en chip in mijn paspoort of ID-kaart gewenst’
- Actie Stop
Verichip
- Actie geen
vingerafdrukken op het paspoort
Actie ‘geen biometrie en chip in mijn paspoort of
ID-kaart gewenst’
Mensen kunnen
op verschillende gronden bezwaar hebben tegen vastlegging van hun biometrische
kenmerken en tegen het vastleggen van hun persoonsgegevens in op afstand
uitleesbare RFID-chips. Meestal hebben mensen tegen beide bezwaar.
De bezwaren kunnen gewetensbezwaren vormen omdat de
registratie niet strookt met mensen hun - eventueel religieuze-
levensovertuiging, maar bezwaren kunnen ook stoelen op angst en of weerzin
tegen een systeem van verregaande persoonsregistratie.
Voor mensen
die de registratie van biometrische gegevens en opslag in gechipte documenten
niet acceptabel vinden, is er niet voorzien in de mogelijkheid van een
alternatief. Wie principieel weigert om een gechipt biometrisch
identiteitsbewijs te accepteren komt daardoor, ook in eigen land, in grote
problemen omdat de identiteitsbewijzen inmiddels fungeren als intern paspoort
dat toegang geeft voor deelname aan het maatschappelijk verkeer. Wie geen
officieel identiteitsbewijs heeft kan geen baan of uitkering krijgen, zich niet
inschrijven voor huisvesting, geen opleiding volgen en zou behoudens
levensbedreigende noodhulp ook niet voor behandeling in een ziekenhuis terecht
kunnen.
Het is daarom van groot maatschappelijk belang dat er alsnog
een alternatief voor het nieuwe paspoort komt. Het zou van respect getuigen als
de regering tegemoet wil komen aan de wens om, tenminste in eigen land, een
geldig identiteitsdocument in te voeren zonder chip en zonder vastlegging van
biometrische lichaamskenmerken.
Het Meldpunt
Misbruik Identificatieplicht is van
mening dat mensen het recht hebben om het elektronisch vastleggen van hun
lichaamskenmerken in hun identiteitsbewijs te weigeren. Het Meldpunt is tevens
van mening dat het gerechtvaardigd is dat mensen het onacceptabel vinden dat
hun identificatiebewijs wordt voorzien van een op afstand uitleesbare
RFID-chip. Wij vinden dat de regering de principiële weigeraars van
biometrische gechipte paspoorten een alternatief moet bieden. Wij steunen
principiële weigeraars in hun strijd om een status als (gewetens) bezwaarde
tegen chips en tegen vastleggen van biometrische kenmerken te verwerven.
Wij roepen
mensen op om de regering te laten weten dat men het niet acceptabel vindt dat
gezichtsscan, vingerafdrukken en/of elektronisch opgeslagen lichaamskenmerken
in het algemeen, in identiteitsbewijs worden opgenomen.
Geef uiting aan uw verontrusting over de gevaren van de op
afstand uitleesbare RFIDchips en weiger te accepteren dat de overheid u wil
verplichten een dergelijk identiteitsbewijs te accepteren.
Weiger en eis een alternatief:
Schrijf op persoonlijke titel brieven of ansichtkaarten
naar de verantwoordelijke minister, de minister-president, Hare Majesteit de
Koningin en de Kamers der Staten Generaal om uit te leggen dat u in grote
problemen komt zodra uw oude ID-bewijs verloopt.
Informeer uw vrienden en bekenden en mobiliseer uw
kerkgenootschap, leefgemeenschap, familie, politieke partij en dergelijke, om
stelling te nemen tegen de biometrische gechipte ID-bewijzen.
Teken de petitie
‘geen biometrie en chip in mijn paspoort of ID-kaart gewenst’ en vraag anderen ook de petitie te
onderschrijven.
Inmiddels hebben 1774 mensen de
petitie getekend.
S.v.p. petitie
en handtekeningenlijsten
zelf bij kopiëren
en getekend opsturen naar Meldpunt Misbruik
Identificatieplicht,
Lauwerecht 55, 3515 GN, Utrecht of meldpunt@id-nee.nl
Omdat de biometrische paspoorten en ID-kaarten de voorbode
lijken te zijn van het implanteren van identificatiechips is de actie gekoppeld
aan die van het actiecomité Stop Verichip. De petitie
van het actiecomité Stop Verichip
vraagt de regering een wet aan te nemen die het expliciet verbied dat we ooit,
in ons land, gedwongen zouden kunnen worden om een identificatiechip te laten
implanteren of te laten inspuiten.
Groot
Brittannië:
Duitsland:
Vanaf 1 november 2007 worden in Duitsland paspoorten uitgegeven met vingerafdrukken. Burgerrechtactivisten in Duitsland en de Chaos Computer Club roepen op tot burgerlijke ongehoorzaamheid. Dit is niet alleen vanwege de toenemende controlemogelijkheden die de staat zich toe eigent maar ook vanwege het feit dat het elektronisch/ biometrische paspoort niet veilig is.
Netzpolitik.org inzake opname vingerafdrukken in paspoort 30-10-2007
De
overheid vertrouwt kennelijk zelf niet dat de paspoorten veilig zouden zijn en
geeft diplomatieke paspoorten
uit zonder RFIDchip erin.
Frankrijk:
Non à Ines
Petitie
non à Ines
- Hare
Majesteit de Koningin der Nederlanden
Paleis Noordeinde, Postbus 30412, 2500 GK,
Den Haag
- De
Minister-president
p/a Ministerie van Algemene zaken.
Binnenhof 19, Postbus 20001, Den Haag
- Minister
van Binnenlandse zaken en Koninkrijksaangelegenheden
Schedeldoekshaven 200, Postbus 20011, 2500 EA Den Haag
- Tweede
Kamer
Brief richten aan de voorzitster van de
Tweede Kamer
Postbus 20018, 2500 EA Den Haag
- Eerste
Kamer der Staten Generaal
Binnenhof 22, Postbus 20017, 2500 EA Den
Haag
- Raad van State
Brief adresseren
aan de secretaris
Postbus 20019,
2500 EA Den Haag
- Basisadministratie Persoonsgegevens en Reisdocumenten
Adresseren aan de
directeur
Lange Vijverberg
11, 2513 AC, Den Haag