ID-NEE

Inhoudsopgave
Wet op de Uitgebreide ID-plicht
Bezwaren
Aantal Boetes
Juridische Aspecten
Bloemlezing Argumenten
Geschiedenis 1913-2005
Alle pagina's

 

Wet op de Uitgebreide Identificatieplicht (WU-ID)

Vanaf 1 januari 2005 is in Nederland iedere burger vanaf 14 jaar verplicht om een geldig legitimatiebewijs te tonen, als daar om gevraagd wordt. Aan de identificatieplicht kan enkel worden voldaan met een geldig paspoort, Nederlandse identiteitskaart of rijbewijs. De verplichting is ondergebracht in het strafrecht (artikel 447e Wetboek van Strafrecht).

Dat betekent dat iedereen vanaf 14 jaar die, na de eerste vordering daartoe, zo'n bewijs niet kan of wil tonen, veroordeeld kan worden voor een delict waar maximaal € 2250 boete of vervangende hechtenis op staat.

Men is volgens het Openbaar Ministerie strafbaar bij het niet onmiddellijk na de eerste vordering tonen van een geldig ID-bewijs maar kan dat op grond van de wettekst niet zijn omdat de wet geen draagplicht kent.

 

 

 

De Eerste Kamer heeft op 24 juni 2004 de Wet op de uitgebreide identificatieplicht   aangenomen. De wettekst staat ingeschreven in het Staatsblad 2004, 300, Kamerstukken II   29 218

De Wet werd in overheidsinformatie ten onrechte afgekort als WID. De WID werd echter al sinds 1993 gebruikt als afkorting van een andere wet, namelijk van de Wet Identificatie Dienstverlening. Om verwarring en foute toepassingen van de wetten te voorkomen gebruikt het Meldpunt Misbruik Identificatieplicht de afkorting WU-ID voor de Wet Uitgebreide Identificatieplicht. En dit blijkt , uit de agendering van de evaluatie in de Tweede Kamercommissie 10-3-2011, inmiddels door het Rijk te zijn overgenomen.

De ministeriële uitleg van de WU-ID is vervat in de Memorie van Toelichting vergaderjaar 2003-2004 nr. 29 218.De Richtlijnen voor de toepassing van de wet werden tot  1-1-2009 zijn vastgesteld in de "Aanwijzing Uitbreiding Identificatieplicht" van het College van Procureurs-generaal geregistreerd onder nummer 2004A016. En later  aangepast via de nieuwe richtlijnen ( de 2009A024) die tot 31-12-2013 geldig zijn. Informatie over kernbegrippen en documenten inzake deze wet en de parlementaire behandeling is te vinden in het archief van de Eerste Kamer.

< Vorige